Driedelige reisreportage van Luc Vrydaghs over Madagascar; een originele roadmovie over de zeer uiteenlopende landschappen van dit merkwaardige land, met zijn vele kleine stadjes en dorpjes, en vol verrassende ontmoetingen. Vrijdaghs combineerde de filmopnamen met schetsen en animaties. Het resultaat is een wonderlijke collage van impressies en momenten, klein en groot. De reis start in de hoofdstad Antananarivo, in het centrum van Madagascar, en gaat door het binnenland tot aan de beide kusten (oost en west). De tocht is een aaneenschakeling van ontmoetingen met mens en dier. Zo komen we terecht bij een hanengevecht, een zelfgebouwde kermis, een heropgraving van de doden en een missverkiezing. We ontmoeten een voodoodokter die zijn krachten toont, een oude Franse koloniaal die nog steeds een restaurant runt, een hoteleigenares met een grote collectie heilige stenen. We zien een walvis, een kameleon, een maki en bijzondere bewoners van het woud, zoals de heilige liaan en de baobab, hét symbool van Madagascar. Het leven met de natuur en het geloof in allerlei krachten ervan loopt als een constante doorheen de reeks. De documentairemaker Luc Vrydaghs verkende enkele jaren geleden het eiland Madagascar. De beelden die hij er draaide, bleven lange tijd op de plank liggen, maar worden nu toch uitgezonden, in een driedelige reeks. Volgens de maker gaat het om 'een originele roadmovie over de erg uiteenlopende landschappen van dit merkwaardige land, met zijn vele kleine stadjes en dorpjes, en vol verrassende ontmoetingen.' Vrijdaghs combineerde de filmbeelden met schetsen en animaties. 27x27x27 The programme of europalia.europa pivoted around a major exhibition, entitled “The Grand Atelier” held at the Centre for Fine Arts in Brussels. The theme of this exhibition was the circulation of art, artists and ideas in Europe between the 5th and 18th centuries, and presented some astonishing concrete examples of this. “The Grand Atelier” brought together some 350 works, coming from 156 museums in 22 different countries. “The Grand Atelier” exhibition ended with a special section devoted to contemporary art entitled “27x27x27”. It comprised of a European ‘road movie’ and 27 filmed interviews with 27 great contemporary artists (one per country). The 27 artists interviewed explained which work of art in the history of Europe was the most emblematic for them In de filminstallatie 27x27x27 gaan Luc Vrydaghs, Michiel Hendryckx en Johan Jacobs op zoek naar de inspiratiebronnen voor de grote Europese schrijvers, theatermakers, musici, regisseurs van vandaag. Hun queeste wordt een reis door de Europese lidstaten langs de mijlpalen uit de Europese kunstgeschiedenis. “Auschwitz moet je hebben als beeld. Daar mag je niet aan voorbij als je het visueel over Europa hebt. Aan wat ons verscheurd heeft en verenigd,” opper ik terwijl ik met de haviksogen van de Vlaamse beeldcultuur in een gelegenheidstaxi richting Auschwitz-Birkenau rij. Muntfotograaf Johan Jacobs en cameraman Luc Vrydaghs zijn aan hun zoveelste fast trip door elk van de Europese lidstaten bezig. Samen met fotograaf Michiel Hendryckx leggen ze de laatste hand aan het Europalia-project 27x27x27, een kortfilm annex touchscreen-installatie die een actueel luik toevoegt aan de historische tentoonstelling Het meesterlijke atelier. De beeldproductie blikt 27 Europese landen in, 27 coryfeeën uit de cultuursector (één per land) en 27 cultuurhistorische Europese referenties. Of het nu een muzikant, schrijver, cineast, choreograaf of theatermaker is, de ronkende biografie van ieder van de 27 Bekende Europeanen spreekt namens het land. Er is de Franse duizendpoot Daniel Buren, de Bulgaarse diva Raina Kabaivanska, de architecten Gae Aulenti (Italië), Hans Hollein (Oostenrijk) en Richard England (Malta), de choreografen Sasha Waltz (Duitsland) en van eigen bodem Anne Teresa De Keersmaeker en de gevestigde auteurs Hella Haasse (Nederland), José Saramago (Portugal), John Banville (Ierland) en Tomaž Šalamun (Slovenië). Naast de roadmovie over Europa, kun je op schermen een lidstaat aanklikken en een taal kiezen, waarna de ‘cultuurfiguur’ uit dat land uitlegt waarom dat ene stukje Europees erfgoed hem of haar inspireerde. Mijlpaal De realisatie van het productiehuis Ziezedoen (De bende van Wim, Het Peulengaleis) wil de verscheidenheid van de Europese landen duidelijk maken. En tegelijk ook wat hen bindt. Wat vinden de ‘grijze eminenties’ onder de cultuurgoeroes een ‘symbool’ voor Europa? Wat heeft hen getroffen? Gae Aulenti, de Italiaanse interieurdesigner van het Centre Pompidou en van de stationsombouw tot Musée d’Orsay: “Naar de kerk ga ik nooit, maar Piero della Francesca’s Legende van het ware kruis in de basiliek van Arezzo (drie kapellen vol fresco’s die het verhaal vertellen van het verbergen en opdelven van het kruis van Christus, jmb) is een mijlpaal voor de figuratieve kunsten, van de 15e eeuw tot het stripverhaal vandaag.” Componist Krzysztof Penderecki (Polen) toont ons fier zijn botanische plantage van 1500 Europese boomvariëteiten. Richard England wijst ons op het belang van de megalithische tempels van Malta (ruim 3000 jaar voor Christus), als belangrijkste Europese restant van verstedelijking én van vreedzame samenleving. “Als we in vrede verder willen leven, moeten we uitzoeken hoe mensen toen zonder wapens konden en wilden overleven. Hun toonbeeld moet ons nederig maken als ‘beschaving’.” Zal de foto van Auschwitz voldoende refereren naar wat geen cultuurcoryfee meer vernoemt als Europese mijlpaal? Op woensdag 3 oktober wordt het startschot gegeven van Europalia Europa. Het wordt een bijzondere editie: naar aanleiding van 50 jaar Europese Unie ligt de nadruk niet op de cultuur van één specifiek Europees land, maar op die van alle 27 landen van de Unie. In de eerste week van oktober vestigt Canvas de aandacht op Europalia Europa aan de hand van zeven filmische miniaturen waarin markante kunstenaars uit diverse Europese landen ieder op hun eigen manier hun favoriete meesterwerk uit de Europese kunstgeschiedenis toelichten. De kortfilms zijn gemaakt door cineast Luc Vrydaghs en fotografen Michiel Hendryckx en Johan Jacobs. In de zeven kortfilms geven gerenommeerde kunstenaars uit zeven Europese landen een antwoord op de vraag: "Wat is voor u het belangrijkste beeldende kunstwerk uit de Europese kunstgeschiedenis?". Als uitgelezen ambassadeurs van de Europese kunst nemen deze markante persoonlijkheden het woord over het voor hen meest opmerkelijke Europese visuele kunstwerk. Zo vernemen we wat de grote inspiratiebronnen uit de Europese kunstgeschiedenis zijn voor deze hedendaagse kunstenaars. De geselecteerde werken zijn zowel prestigieus en bekend als bescheiden en minder bekend, maar stuk voor stuk weerspiegelen ze een persoonlijke ervaring van de kunstenaar. De reeks Europalia Europa is een reis door Europa langs mijlpalen uit de Europese kunst, maar het is ook een verzameling artistieke dialogen over de Europese kunst en cultuur. De kortfilms werden gemaakt door cineast Luc Vrijdaghs (bekend van o.a. de Canvas-reeks Gas Station) en fotografen Michiel Hendryckx (De Standaard, De bende van Wim, Het Bourgondisch complot) en Johan Jacobc (freelance fotograaf voor diverse kranten en weekbladen, huisfotograaf van De Munt). Deze kunstenaars komen aan bod in Europalia Europa : De Zweedse regisseur-dramaturg Lars Noren stelt "De vier kamers" voor, een schilderij van de melancholische Deense schilder Vilhelm Hammershoi. De Finse fotograaf Ari Saarto stelt een prehistorische sculptuur voor van het hoofd van een edelhert, gevonden in een site nabij het Finse dorp Huittinen. De Estse animatiecineast Priit Pärn stelt de prehistorische site van Stonehenge voor. De Maltese architect Richard England stelt de neolitische tempels van Mnajdra op het eiland Malta voor. De Portugese auteur José de Sousa Saramago stelt de Grote Trap voor van de Biblioteca Laurenziana in Firenze, ontworpen door Michelangelo. De Slovaakse multidisciplinaire kunstenaar Rudolf Sikora stelt een suprematistische kleurenconstructie van Kazimir Malevich voor. De Deense cineast Christopher Boe stelt Victory voor, een sculptuur van de Deense beeldhouwer Christopher Tegner GAS STATION takes you on a world trip and tells its tale from the confines of small gas stations; a concept that acts mainly as a tool to connect stories and to discover different lifestyles, cultures and people. By observing everyday-life in and around a filling station and through conversations with owners, personnel and customers, we discover a great deal about thecountry itself. The gas station as a microcosm for the country it is located in. The series Gasstation is a coproduction with CANVAS and TF1. It has been shown at many festivals all over the world, from Australia to America, and Europe. The MOMA in New York presented the entire series on the Documentary Fortthnight in 2007 The pilot ‘Gas Station-South Africa’ won the FIPA SILVER AWARD 2004 in Biarritz in the category ‘short subject’ Introductie bij de film Gas Station, door regisseur Luc Vrydaghs “Toen ik de mail las dat Gas Station geselecteerd was voor een festival was dat natuurlijk goed nieuws, en toen ik begreep om welke selectie het ging was ik zelfs een beetje trots. Gasstation was een zware bevalling, maar zeker de moeite waard. Het idee ontstond zo'n 6 jaar geleden ergens in Miami samen met Lou Berghman. We zaten in een bar te brainstormen over allerlei mogelijke projecten en ideeën, toen benzinestations ter sprake kwamen. Het startpunt was het laatste benzinestation in Luxemburg, dat druk bezocht wordt als je naar het Zuiden rijdt. Al die verschillende mensen die er stoppen, elk met een ander verhaal, een andere reden om onderweg te zijn en een ander doel. Het leek me een goed uitgangspunt om verschillende continenten en culturen te schetsen. Samen met Lieven Van Baelen en Piet Baert zijn we door Ierland, Sri Lanka en Zuid-Afrika getrokken om korte pilotjes te draaien. Een zoektocht naar de manier om het te vertellen en in beeld te brengen. De keuze om te werken met vaste lenzen bleek alvast een meerwaarde. Door het draaien van deze korte portretten werd het duidelijk wat de basisingrediënten waren voor de volgende research: een straf hoofdpersonage, een sterk verhaal en een benzinestation met filmische mogelijkheden dat daarbij nog eens een sociale trefplaats was. Gedurende 4 jaar zijn Werner Ruts en ikzelf op zoek gegaan naar kleine pompstationnetjes in een gebied waar de plaatselijke bevolking onderhevig was aan een bepaalde evolutie of gebeurtenis. Het bleek geen evidente zaak om zulke plekken te vinden, omdat grote multinationals de kleinere onafhankelijke pompstationnetjes de nek omwringen en grote, kale selfservice bunkers neerpoten. Daardoor heeft het optekenen van deze verhalen een soort documentwaarde gekregen voor mij. Het proces om een serie te draaien als Gas Station was wel moordend. De financiering moest telkens na 2 gedraaide afleveringen terug aangevraagd worden, waardoor onzekerheid en tijdsverlies een zware druk legden op het verwezenlijken van het project. Enkel een rotsvast geloof en veel geduld hebben dit project gemaakt tot wat het nu is. Ik heb fantastische plekken bezocht, ongelooflijke mensen leren kennen en mezelf verder geduwd in de richting die ik verder wil bewandelen: reizen en verhalen vertellen. Ik heb voor Gasstation kunnen samenwerken met enkele van de meest getalenteerde mensen die in België aan het werk zijn, teveel om op te noemen, dank aan allen. Op het moment ben ik in Japan bezig met de research van mijn volgende film, 'My Generation', een eerste deel van een tweeluik, dat door het portretteren van 6 verschillende generaties een evolutie van een land wil schetsen. In Japan is de hoogtechnologische evolutie met het internet als bindmiddel de invalshoek. Het tweede deel gaat over Iran, waar de rol van de vrouw centraal zal staan. ‘Man bijt hond’ (‘Man bites dog’) is a daily magazine running in Belgium for its 8th year with still increasing audience; the format of this program has also been sold to the Netherlands and is there running for its 6th year. It is the aim to intensify the distribution of this format internationally seen the know-how built up (containing approximately 30 mini-formats) during the past years Admiral Freebee is a Belgian singer-songwriter. Tom Van Laere is his legal name. Born in 1974. Admiral Freebee is also the name of a ship that sank in San Francisco Bay and was subsequently used as a buoy. The clip 'Rags 'n Run' is from the album 'Admiral Freebee' (2003) By observing everyday activities in and around a filling station and eavesdropping on conversations between owners, personnel and motorists, we discover a great deal about the country itself. The gas station becomes a microcosm. Gas Station investigates local values - economical, religious, political, social and cultural - and such gas-related subjects as environment, power, war and money. Documentaire serie (6 x 26”) van LUC VRYDAGHS GAS STATION - ARIZONA GAS STATION takes you on a world trip and tells its tale from the confines of small gas stations; a concept that acts mainly as a tool to connect stories and to discover different lifestyles, cultures and people. By observing everyday-life in and around a filling station and through conversations with owners, personnel and customers, we discover a great deal about the country itself. The gas station as a microcosm for the country it is located in. DOCUMENTAIRE SERIES (6 x 26”) VAN LUC VRYDAGHS The central item of this documentary series is the idea that a gas station is a mirror of society. The whole world evolves around petrol. Oil is the engine of economies, societies, households... Everybody drives a car these days and a gas station is a necessary stop. It is a place where people from different backgrounds, status, religion, age... come together. Therefore it is safe to say that a gas station is the ideal location to tell the story of a country, people, culture. I always tried to cover a story that was typical, essential, representative for the region in which the gas station was located. And for each story I aimed to find an original angle, one that intrigued me personally and raised questions. I found that most locations were inflicted by socio-economical issues; all around the world people deal with the same kind of problems. But while working on the last part of the series I realized that all episodes but one dealt with the conflicts of peoples. Racism, discrimination, exploitation, warfare... It seems that we always tend to put the blame on the others. The microcosm of a gas station is the central item of this documentary series. By observing everyday-life in and around a filling station and through conversations with owners, personnel and customers, we discover a great deal about the country itself. The gas station owner is a barometer of contemporary life; he is the center of the gas station. It’s through his eyes, his views on daily issues and his personal experiences that we can learn about the country and the situation. I tell his story, based on his reflections, interviews, situations and voice-overs recorded on site. The idea is not to do investigative journalism or to take an obvious standpoint. We do not want to judge or chose sides. Instead, the viewer is allowed to listen to the stories like a fly on the wall and to form his own opinion. He is an imaginary client going from one gas station to another, arriving at the service station in the beginning of each episode, and leaving again at the end of it. I wanted the viewer to feel part of the community and therefore I chose for a cinematographic approach. The DOP and I tested a lot of cameras and systems, and we chose to use fixed 35mm cine-lenses mounted on a video camera. This combination creates a feel that is similar to cinema thanks to its depth of field. It is not the easiest working-method, but it sure pays off in the edit. I am convinced that this documentary series is having a historical value. During the 4 years that we worked on it, I experienced that small independent service stations are most likely to disappear soon, not being able to survive, losing the fight against the powers of the international petrol moguls. The series Gasstation is a coproduction with CANVAS and TF1. It has been shown at many festivals all over the world, from Australia to America, and Europe. The MOMA in New York presented the entire series on the Documentary Fortthnight in 2007 The pilot ‘Gas Station-South Africa’ won the FIPA SILVER AWARD 2004 in Biarritz in the category ‘short subject’ Luc Vrydaghs, vrijdaghs, vrydags, vrijdags, luk vrijdaghs, luk vrydaghs, director, documentaries, documentaire, woestijnvis, canvas, europalia, man bijt hond, moma, admiral freebee, madagascar, regisseur, steenhuize, wijnhuize, belgie, marc vrydaghs, trees, bomen, film, generieken, generiek, animatie, animation, dessin animée, gasstation, gas station,Pinker, Ines van belle, steenhuize, Wijnhuize, trash into cash, dagboeken, tekeningen Get Adobe Flash player